Rab’bin Duası – Yuhanna 17:1-5 Vaaz Notu
Rab’bin Duası – Yuhanna 17:1-5 Vaaz Notu
Kutsal Kitap’ta genellikle Rab’bin duası olarak bildiğimiz bir bölüm vardır. Biri ‘’Rab’bin Duası’’ hakkında konuştuğunda aklımıza genellikle Matta 6:9-13 ayetleri gelir. Ancak bu İsa Mesih’in duası değildir, öğrencilerine Baba’ya nasıl dua edeceklerini öğretmek için İsa Mesih tarafından verilen örnek bir duadır.
Yuhanna 17. bölümde Rab’bin kendi duasını görüyoruz.
“İsa bunları söyledikten sonra, gözlerini gökyüzüne kaldırıp şöyle dedi: “Baba, saat geldi. Oğlun’u yücelt ki, Oğul da seni yüceltsin. Çünkü sen O’na bütün insanlık üzerinde yetki verdin. Öyle ki, O’na verdiklerinin hepsine sonsuz yaşam versin. Sonsuz yaşam, tek gerçek Tanrı olan seni ve gönderdiğin İsa Mesih’i tanımalarıdır. Yapmam için bana verdiğin işi tamamlamakla seni yeryüzünde yücelttim. Baba, dünya var olmadan önce ben senin yanındayken sahip olduğum yücelikle şimdi beni yanında yücelt.”
YUHANNA 17:1-5
İsa dua ederken Baba ile konuşuyor ve söylediği her kelimeyi ve her cümleyi dikkatle okumamız gerek. Kutsal Kitap’ta İsa Mesih’in dualarını (Baba ile konuşmasını) pek okuyamıyoruz. Dolasıyla bu bölüm değerli ve önemlidir. Çünkü Oğul’un Baba ile nasıl konuştuğunu bu bölümde görüyoruz.
Bu duanın önemli bir yönü var, tüm bölümü okuyunca göreceksiniz ki İsa Mesih bu duada bizim için dua ediyor. İsmimizi belirtmese de, İsa sizin için dua ediyor. İsa, onbir öğrencisinin huzurunda, bu duayı duyabilmeleri, öğrenebilmeleri ve bu duayla cesaretlenebilmeleri için bu duayı söyler. İsa’nın ihanete uğramadan ve ölüme teslim edilmek üzere tutuklanmadan dakikalar önce, İsa dua ediyor.
Saat geldi 17:1
İsa Rab’bi Babası olarak seslenerek, saatin geldiğini söyler. Ne demek bu? Yuhanna kitabı bize bunun anlamını gösterir:
Yuhanna 2:4 – İlk mucize, dünyevi annesinin düğünde şarap eksikliği hakkında kendisine geldiği zaman ‘’ benim saatim daha gelmedi’’ der.
Yuhanna 7:6 – İsa, herkesin gittiği çardak bayramına Kudüs’e gitmedi. Kardeşlerine ‘’benim zamanım daha gelmedi’’ der.
Yuhanna 7:30, 8:20 – İsa, Kudüs’teyken ferisi ve diğer önderler onun tutuklamaya çalışmalarına rağmen tutuklanamadı çünkü henüz O’nun saati değildi.
Ama şimdi saat geldi. Onun acı çekme saati geldi. Onun bu dünyadan ayrılma saati geldi. Yüceltme saati geldi.
Baba Yüceltildi 17:1
Dikkat etmemiz gereken, İsa Mesih’in saati geldi. Acı çekme ve ölüm zamanı geldi. Tüm bunlara rağmen İsa’nın odaklandığı Baba’nın yüceliği. Ama İsa Mesih’in nasıl yüceltileceği şarşıtıcı. İsa Mesih’in görkemi ve yüceliği kişisel veya bencil bir şey değildi. Çarmıh O’nun yüceliği olacak (13:31). İsa Mesih’in izzeti alçakgönüllük, kurbanlık hizmetidir (12:32).
Baba’nın yüceltilmesi İsa Mesih için herşeydir. Baba’nın görkemi İsa’nın yaşamı ve hedefiyse, o zaman öğrencileri olarak yaşamımız ve hedefimiz de Tanrı’nın görkemi olmalı. İsa, gelecek acıların ortasında Baba’nın yüceliğine odaklandı. Bu dua ederken dikkat etmemiz gereken bir örnektir. Hayatla boğuşurken, denemelerle uğraşırken, zorluklara katlanırken, acı ve kayıplar yaşarken, bunların Tanrı’nın yüceltilmesi için bir fırsat olduğunu düşünmeliyiz. İsa bize Tanrı’nın görkemi için bu örneği bırakıyor.
Sonsuz Yaşam 17:2-3
Baba’nın Oğul aracılığıyla yüceltilmesinin bir yolu, tüm insanlık üzerinde yetkiye sahip olmasıdır. Ve kendine gelen herkese sonsuz yaşam vermesidir. İsa Mesih sonsuz yaşam verme yetkisi Baba’dan sahiptir ( 5:21,26; 6:54). Kurtuluşu başka kimse veremez.
Her insan kendi aracılığıyla günahlarından kurtulabilir diye bir şey yoktur. Yalnızca sonsuz yaşam Oğul’da vardır. Rab İsa’nın Baba’nın görkemi için hareket etmesi, günahlardan kurtuluşumuzu ve sonsuz yaşama sahip olmayı sağladı. İsa’nın yüceliği her zaman bizim yararımızadır. Böylece İsa Mesih’in sahip olduğumuzu görmemizi istediği fayda, sonsuz yaşamdır. Rab İsa bize sonsuz yaşamı açıklamak istiyor. Kutsal Kitap sonsuz yaşamdan bahsettiğinde ne düşünüyorsunuz? Sonsuz yaşam nedir?
17:3. Ayete bakalım
“Sonsuz yaşam, tek gerçek Tanrı olan seni ve gönderdiğin İsa Mesih’i tanımalarıdır.”
Yuhanna 17:3
Sonsuz yaşam, Tanrı’yı ve Mesih İsa’yı tanımakla mümkündür; Tanrı’yı bilmek gerçek yaşamdır. Tanrı peygamber Yeremya aracılığıyla şöyle der:
“Dünyada iyilik yapanın,
YEREMYA 9:24
Adaleti, doğruluğu sağlayanın
Ben RAB olduğumu anlamakla
Ve beni tanımakla övünsün övünen.
Çünkü ben bunlardan hoşlanırım” diyor RAB.”
Yaşam bu: Rab’bi anlamak ve tanımak. Tanrı’yı tanımak için yaratıldık; bu, insanlığın en derin özlemlerinden biridir. Onun bilgisinde yücelik için yaratıldık ve bu yüceliği deneyimlemek, ruhsal bir yolculuğun kapılarını aralamak anlamına geliyor. Bu kavramamız gereken gerçek, yalnızca inançlarla değil, aynı zamanda derin bir anlayış ve bağlılıkla da beslenmelidir. Sonsuz yaşam, Tanrı’yı bilmekle ilgilidir ve bu bilgi, basit bir kavrayışın ötesinde, kalbimizde hissettiğimiz bir deneyimle doludur. Eğer Tanrı’yı tanımakla ilgilenmiyorsak, o zaman kesinlikle sonsuz yaşama sahip olmayacağız; çünkü Tanrı’yla kurulan bu bağ, yaşamın gerçek anlamını ortaya koyar ve bizi varoluşumuzun derinliklerine yönlendirir. Bu yüzden, Tanrı’yla olan ilişkimiz her şeyin merkezindedir ve bu ilişki üzerinden ruhumuzun gerçek potansiyeline ulaşabiliriz.
Tanrıyı tanımak, “sadece” her pazar Zoom üzerinde veya kilise binasında toplanmak değildir. Çarşamba günleri dua zamanına katılmak değildir. Her zaman gereken, Onu tanımak için çabalamaktır. Onu belirli günlerde değil, her zaman tanımalıyız. Metinsel, açıklayıcı bir vaaz istiyoruz, çünkü Tanrı’yı bilmek istiyoruz. Dua etmek için toplanıyoruz çünkü Tanrı’yı bilmek istiyoruz. İnsanlar kutsal kitap çalışıyoruz çünkü Tanrı’yı tanımak istiyoruz.
Tanrı’yı Yücelten Bir Yaşam 17:4-5
İsa Mesih bize hayatımızın Tanrı’yı yüceltmek için yaşanması gerektiği örneği veriyor. İsa 4. ayette görevini yerine getirdiğini söylüyor: Tanrı’yı yeryüzünde yüceltmek. Zafer getirmek. Tanrı’nın yapmamız için bize verdiği işleri yaptığımızda ve yaşamlarımızda Tanrı’yı yüceltiriz. Bu, hayatımızın amacı olmalı. Tanrı’yı yüceltmek için hareket etmeli ve konuşmalıyız.
Bu yüzden canımızı feda ediyoruz. Bu yüzden, haksızlığa uğradığımızda bile başkalarını affediyoruz. Bu yüzden bize karşı kötü konuşanlara karşı nazik konuşuyoruz. Bu yüzden kötülüğe karşı kötülükle karşılık vermiyoruz.
Hayatlarımız Tanrı’nın görkemi için anıtlar olmalı. Bu karanlık dünyada parlayan ışıklar olmalıyız.
“Her şeyi söylenmeden ve çekişmeden yapın ki, yaşam sözüne sımsıkı sarılarak aralarında evrendeki yıldızlar gibi parladığınız bu eğri ve sapık kuşağın ortasında kusursuz ve saf, Tanrı’nın lekesiz çocukları olasınız. Öyle ki, boşuna koşmadığımı, boşuna emek vermediğimi görerek Mesih’in gününde övünecek bir nedenim olsun.”
FİLİPİLİLER 2:14-16
Tanrı’yı yücelten bir yaşam, başkalarının iyiliği için kendini feda eden bir yaşamdır. Onlar bizim düşmanımız olsalar bile İsa’nın yaptığı budur.
17:5’i okuyalım:
“Baba, dünya var olmadan önce ben senin yanındayken sahip olduğum yücelikle şimdi beni yanında yücelt.”
İsa Mesih’in bizim için yaptığı fedakarlığı hayal etmek zor. Sadece çarmıhta yaptığı fedakarlık değil, İsa’nın dünyaya gelmek için yaptığı fedakarlık (Filipililer 2:7). İsa dünyanın yaratılışından önce Baba ile sahip olduğu görkemi bıraktı ve tekrar yüceltildi. Onun bu dünyaya gelmesi, insan olması, aramızda yaşamısı ve dünyanın günahları için ölmesi için bu görkemin de kurban edilmesi gerekiyordu. İsa baştan sona kurban oldu. Fedakarlık yapmak, kendimizi vermek, gururumuzu bir kenara bırakmak, kendi yüceliğimiz için değil, Tanrı’nın yüceliği için yaşamak, Baba’yı yücelten gerçek bir yaşamdır. Bu da Tanrı’nın zevk aldığı bir yaşamdır. Hepsini Rab İsa Mesih verdi.
Rab’bin Duası – Yuhanna 17:1-5 Vaaz Notu -*düzenleme yapılmadı. Vaazın tamamı değildir.
Pastor Yeşua Cengiz